Piękne jest życie choć nie zawsze łatwe.
Archiwum
O autorze
Kategorie: Wszystkie | różne spostrzeżenia | wiersze
RSS
sobota, 05 marca 2016
WINNE SĄ DZIEWCZYNY
To, że czasami świat  pięknieje,
najczęściej winne są dziewczyny,
pokażą nam, skryją, to, owo,
albo kuszące robią miny.
 
Cóż wówczas ma robić mężczyzna,
korzysta z złożonej zachęty,
nie patrzy, czy to, wielka miłość,
czy tylko smak parzonej mięty.
 
I tak to wszystko się zaczyna,
prędzej lub później, to dochodzi,
do zdarzeń przyjemnych dla dwojga,
namiętnej, miłosnej powodzi.
 
Jeśli ta miłość, jest prawdziwa,
to wiąże, w pary i nas splata,
wraz z nią mijają nam dni piękne,
a bywa, miesiące i lata.
 
Najlepiej chyba, to jest, kiedy,
lat wspólnych gromadzą się krocie,
a miłość, która nas złączyła,
skazana jest na dożywocie.
 
Wtedy skazańcy się wspierają,
ich spory, bywają w pozłocie,
nie ma potrzeby ich rozstrzygać,
jak Kargul z Pawlakiem przy płocie.
 
Jeśli dziewczyny są wciąż winne,
to trzeba także mieć w pamięci,
dzięki ich winie, są widoki,
no i dla życia, świat się kręci. 
 Krzysztof Roszczyk
14:08, krzysztof70-36 , wiersze
Link Komentarze (9) »
wtorek, 02 lutego 2016
DO PODZIWIANIA
Piękne widoki, są do podziwiania,
ja osobiście, wszystkie bardzo cenię,
bo chociaż wzrok mam, coraz bardziej słaby,
to mi zostało, jedynie patrzenie.
 
Więc sobie patrzę, jak świat pięknie kręci,
na to nieładne, pozgrzytam zębami,
bo w moim wieku, już niewiele można,
a piękno życia, swą urodą mami.
 
Życie jest piękne, dopóki nie zgaśnie,
potem, podobno mogą być aniołki,
choć diabli wiedzą, czy to nie jest ściema,
a z nas zostaną jedynie popiołki. :-)
 
Było nie było, nie można na zapas,
martwić się tym, co w zaświatach nas czeka,
bo Bóg nas stworzył, byśmy potrafili,
szanować: życie, przyrodę, człowieka.
 
Więc się starajmy, by nie zawieść Stwórcy,
i cieszmy pięknem które nas otacza,
jesteśmy przecież aktorami życia,
które nam role, codziennie wyznacza.
                  Krzysztof Roszczyk

    

18:46, krzysztof70-36 , wiersze
Link Komentarze (6) »
wtorek, 15 grudnia 2015
CZŁOWIEK
Inteligentny gatunek, to człowiek,
potrafi: czynić, przenosić, i badać,
rzeczy wspaniałe i zdumiewające,
lecz często z sobą, nie może dogadać.
 
Stąd więc powstają nieporozumienia,
rozbieżność celów, konflikt interesów,
szukanie wrogów, podstępne zwalczanie,
i kosztem innych szukanie sukcesów.
 
Wierzymy w Boga, lub w to, że go nie ma,
i to już powód, do konfliktów wielu,
ważniejsze przecież, chyba być powinno,
jak pośród innych żyjesz przyjacielu.
 
A wśród narodów; wojny i grabieże,
ideologią usprawiedliwiane,
w skutkach: cierpienia niosą i zatratę,
tym społeczeństwom, które są wplątane.
 
Jak zapobiegać, nieprzyjaznym czynom,
winniśmy znaleźć diagnozę skuteczną,
byśmy bez zwady, kroczyli przez życie,
a czyny nasze miały wartość wieczną.
       Krzysztof Roszczyk
15:16, krzysztof70-36 , wiersze
Link Komentarze (9) »
piątek, 04 grudnia 2015
ODEZWA MIKOŁAJOWA
Jesteś wspaniały szanowny Narodzie,
to, że czasami pusta twoja kiesa,
winna jest trochę, twa wielka naiwność,
no i wybory marnego prezesa.
 
Prezes wystaje ponad demokrację,
z przeciwnikami toczy wielkie boje,
nie po to żeby, lepiej wam się żyło,
ale by chronić interesy swoje.
 
Więc Tobie życzę, wspaniały Narodzie,
abyś obniżył loty naiwności,
zmienił prezesa, oraz jego świtę,
kiedy okazja takowa zagości.
    Krzysztof Roszczyk
19:55, krzysztof70-36 , wiersze
Link Komentarze (4) »
sobota, 28 listopada 2015
Z MOJEGO ŻYCIORYSU
 Nie miałem wielkich oczekiwań,
lecz wszystko, co pragnąłem, chciałem,
idąc po ścieżkach mego życia,
zawsze od niego dostawałem.
 
Były: radości, miłość, szczęście,
chociaż bez trosk się nie obyło,
nigdy mnie one nie przerosły,
i wszystko dobrze się kończyło.
 
Doświadczeń trochę zaczerpnąłem,
którymi chętnie się podzielę,
każde pragnienie można sięgać,
byle, nie było ich za wiele.
 
Zbyt wiele pragnień, to łakomstwo,
które nie zawsze można strawić,
najlepiej trzymać go na dystans,
by się choroby nie nabawić.
 
Pogody ducha wskrzesić trzeba,
by życie nam się uśmiechało,
jeśli do tańca nas poproszą,
dobrze, by wówczas wszystko grało.
 
Jeśli nam zagrać, coś nie zechce,
dwa wyjścia, wtedy przecież mamy,
możemy tańczyć bez muzyki,
albo na chwilę przysiadamy.
   Krzysztof Roszczyk
21:24, krzysztof70-36 , wiersze
Link Komentarze (6) »
środa, 18 listopada 2015
CZASEM
Czasem dzień piękny, popsuje  nam burza,
polecą gromy, grad i ostre słowa,
lecz gdy ucichnie, trzeba wracać w miejsca,
gdzie widać: cele, szanse ma odnowa.
 
Czasem dzień piękny, nie kończy się wcale,
cierpliwie czeka do dnia następnego,
cóż trzeba robić, ażeby tak było,
trzeba uwierzyć i czekać na niego.
 
Z dni pięknych można układać tygodnie,
potem miesiące, kwartały i lata,
nie można tylko dopuścić do tego,
by nastąpiła dni pięknych zatrata.
 
Nie traćmy czasu na kłótnie i swary,
na przyjaźń, miłość, szukajmy przestrzeni,
jeśli pomoże odrobina szczęścia,
czas nasz, dni wszystkie, na piękne zamieni.
 
Gdy dni są piękne, pięknieje też życie,
widzimy barwy w przyjaznych odcieniach,
dźwięki słyszymy, te miłe dla ucha,
a nasza siła bazuje w korzeniach.
     Krzysztof Roszczyk
22:46, krzysztof70-36 , wiersze
Link Komentarze (4) »
piątek, 13 listopada 2015
RODZINNE WIĘZI

Rodzinne więzi, budują: amory,

ale też przyjaźń, wzajemne wspieranie,

więc dbajmy o to, by ich nie zabrakło,

to nam się więcej,  od życia dostanie.

                Krzysztof Roszczyk

20:54, krzysztof70-36 , wiersze
Link Komentarze (6) »
piątek, 06 listopada 2015
ROZMYŚLANIA
Chciałem napisać wiersz na pożegnanie,
ale na podróż się nie spakowałem,
i gdzie mam jechać, też nie ustaliłem,
prawdopodobnie, o czymś zapomniałem.
 
Z dotychczasowej wędrówki wnioskuję,
co bywa ważne, w życiowej podróży,
dodaje: siły, otuchy, wigoru,
zadowoleniu i dążeniom służy.
 
Potrzebujemy w swym życiu: spełnienia,
wiedzy, gdzie chcemy kierować swe cele,
poznawać, to co, nas interesuje,
prócz dni powszednich, mieć święta, niedziele.
 
Nauka, praca, także zrozumienie,
gdzie wędrujemy, ważne w życiu bywa,
i czy w dążeniach, do których zmierzamy,
jest dostrzegana nasza perspektywa.
 
By za poważnie, to nie wyglądało,
możemy czasem z siebie zażartować,
ale nie można robić żartów z życia,
bo niepowagą, można sens zmarnować.
 
Pokory życia, każdy potrzebuje,
i już w młodości winien się jej uczyć,
bo jeśli inni, pokory go uczą,
to jego pycha, może mu dokuczyć.
 
Ważne jest także, to co nas otacza,
zarówno: ludzie, domy i rośliny,
byśmy znaleźli: spokój, zrozumienie,
i radość życia, o smaku maliny.
 
Lepiej omijać, wozy wspaniałości,
które podążają, do przepaści skraju,
bo mogą zmiażdżyć, nam nasze marzenia,
i odciąć drogę, do naszego raju.
 
Grajmy o życie, jakie się nam zdarza,
i bierzmy jego najdrobniejsze tchnienie,
chwytajmy radość, a gdy jej zabraknie,
zyskujmy wówczas nowe doświadczenie.
    Krzysztof Roszczyk
Tagi: wiersze
23:25, krzysztof70-36 , wiersze
Link Komentarze (8) »
środa, 28 października 2015
TERMINATORZY
Świat urządzają nam terminatorzy,
wszystko splatają, z wątku i osnowy,
czasem wymyśli górę mądra głowa,
którą przeniesie: silny, pustogłowy.
 
Z powiewem chwili, falują relacje,
jedni coś tworzą, inni zaś to psują,
no a ci którym, zabrakło już siebie,
to kombinują, lub nawzajem szczują.
 
Lecz mimo wszystko, świat wciąż nam wiruje,
jednych zachwyca, innym zaś łzy leje,
no i w ten sposób, możemy zobaczyć,
że na tym świecie, ciągle coś się dzieje.
 
Ci, co chcą aby, dobrze się nam działo,
niechaj nie mącą, i nie obiecują,
ale to co jest, dla nas bardzo ważne,
niech oświetlają, i w to inwestują.
 
Dobrze jest, gdy świat, swój malutki mamy
i w swoim sercu, na co dzień nosimy,
milej upływa wówczas nasze życie,
i przed niechcianym skuteczniej bronimy.
    Krzysztof Roszczyk
18:08, krzysztof70-36 , wiersze
Link Komentarze (6) »
piątek, 18 września 2015
JAK SIĘ MA

Jak się ma, już lat wiele,

to czegoś się nie umie,

już coś się zapomniało,

czegoś się nie rozumie.

 

Jak się ma, już lat wiele,

to czegoś się nie może,

korzysta czasem z plonów,

rosnących na ugorze.

 

Jak się ma, już lat wiele,

to czegoś nam brakuje,

mniej gonimy za nowym,

choć stare już się psuje.

 

Choć, jak się jest już starym,

to bardzo by się chciało,

mieć to, co mają młodzi,

choć młodym, młodość: mało.

 

Dochodzę więc do wniosku,

nieważne: dużo, mało,

każdy wiek ma swój urok,

byleby nam się chciało.

 

Chciało: pracować, myśleć,

oglądać piękno świata,

choć świat, by go podziwiać,

różne nam figle płata.

Krzysztof Roszczyk

15:53, krzysztof70-36 , wiersze
Link Komentarze (6) »
1 , 2 , 3 , 4 , 5 ... 49