Piękne jest życie choć nie zawsze łatwe.
O autorze
Kategorie: Wszystkie | różne spostrzeżenia | wiersze
RSS
czwartek, 03 lipca 2014
MOJE MILCZENIE

        

Mgły zasłoniły, me myśli rozchwiane,
życie codzienne nie pozwala skupić,
gaśnie też zapał, a rośnie obawa,
że nie da mi się, od tego wykupić.
 
Stąd nieobecność na blogowych stronach,
w tym zaniechanie: wierszyków pisania,
i odwiedzania na blogach przyjaciół,
czytania wpisów i komentowania.
 
Zostało jednak mi trochę nadziei,
że zastój minie, a ja będę pisał,
ładne wierszyki, ciepłe komentarze,
że świat jest piękny, każdy będzie słyszał.
 
Ten krótki wierszyk, usprawiedliwienie,
za długi okres mojego milczenia,
mogłem napisać, bo wsparło mnie ciepło,
mej Wielkiej Siostry, oraz Przebudzenia.
    Krzysztof Roszczyk
14:00, krzysztof70-36 , wiersze
Link Komentarze (8) »
niedziela, 01 czerwca 2014
KWIATKI
Pozwól kwiatku mój błękitny,
chcę powiedzieć ci do uszka,
lubię kwiatki: pachną, zdobią,
i trafiają do serduszka.
 
Pozwól kwiatku mój złocisty,
kochać ciebie: sercem, duszą,
wzrok mój biegnie za widokiem,
a uśmiechy twoje kuszą.
 
Samo piękno widzę w tobie,
mój kwiatuszku ukochany,
budzisz we mnie piękne myśli,
niesiesz radość, leczysz rany.
 
Jak nie kochać ja mam kwiatków,
kiedy one mnie kochają,
ślą pochwały i otuchę,
swoje serca otwierają
 
Jak nie kochać ja mam kwiatków,
tyle przecież w nich uroku,
gdy przychodzi Wielka Siostra,
razem z Przebudzeniem Zmroku.
    Krzysztof Roszczyk
19:05, krzysztof70-36 , wiersze
Link Komentarze (21) »
poniedziałek, 19 maja 2014
WYBORY DO EUROPARLAMENTU
Do parlamentu europejskiego,
w najbliższym czasie, odbędą wybory,
wśród kandydatów, którzy pretendują:
rywalizacja i zażarte spory.
 
Słychać: że ten, ów, gdy go wybierzemy,
zmniejszy podatki, powiększy zarobki,
albo rozwali tą niedobrą Unię,
i na jej miejscu postawi nagrobki.
 
Widać z daleka, że to oszołomy,
którzy budują drogę na posady,
lecz tacy ludzie nie wniosą do Unii,
trendów korzystnych na wspólne obrady.
 
Unię potrzeba przekształcać, by miała,
wspólne działania, dla dobra ogółu,
tworzyła ramy dążeń pozytywnych
i zaniechała oceny szczegółu.
 
Unia zabiera, no a potem dzieli,
co ma sens tylko, dla zrównoważenia,
lecz docelowo, to kosztowny zabieg,
biurokratyczne wyłania sprzężenia.
 
Dla euro-posłów, to wielkie wyzwanie,
aby ulepszać rozwój Europy,
euro-parlament, to wielka arena,
prezentująca: blask, żer i wykopy.
 
Ci kandydaci, co chcą nas przekonać,
że powinniśmy na nich zagłosować,
niech mówią raczej, jak Unię ulepszą,
by do ogółu potrzeb dostosować.
 
Mniej biurokracji, łatwiejsze działania,
zarówno w kraju, jak też w Europie,
dostęp do pracy, nauki i wiedzy,
a nie popisy: jak się dołki kopie.
          Krzysztof Roszczyk 
15:01, krzysztof70-36 , wiersze
Link Komentarze (15) »
poniedziałek, 28 kwietnia 2014
PRZEBUDZENIE

        

Z Przebudzeniem Zmroku słoneczko wyjrzało,
jeden z promyków do mnie przywędrował,
zaraz na duszy mej też pojaśniało,
i strumyk myśli w podróż wystartował.
 
Jeden promyczek, a ile radości,
troski i smutki, w popłochu uciekły,
uśmiech powrócił do swych powinności,
ciasteczka na deser, same się upiekły.
 
Przychodź promyczku ciepły i kochany,
do wszystkich którzy ciebie potrzebują,
przynoś im jasność i ciepło do wnętrza,
kiedy do celu jakiegoś wędrują.
 
Do mnie też przychodź promyczku złocisty,
rozjaśniaj myśli, niech widzą kolory,
oświetlaj przestrzeń, która mnie otacza,
bym miał ochotę: na wiersze, amory.
 
Przychodź koniecznie z Przebudzeniem Zmroku,
skąd do mnie płyną same wspaniałości,
słowa serdeczne wspierające ducha,
piękne uśmiechy, pędzące radości.

       Krzysztof Roszczyk

 

22:42, krzysztof70-36 , wiersze
Link Komentarze (17) »
poniedziałek, 14 kwietnia 2014
Urodziny Bloxa

     

Kochany Bloxsie, w 10-tą rocznicę,

naszych radości, z Twojego istnienia,

składam dla Ciebie, oraz Twojej chwały,

z serca płynące, najlepsze życzenia.

 

To dzięki Tobie otwieramy serca,

przyjaźniom, które nas w życiu wspierają,

możemy myśli rozsiewać w przestrzeni,

te, co istnienie nasze zaznaczają.

 

Dlatego 100 lat, to dla Ciebie mało,

więc bądź nam wiecznie, przenoś do historii,

splot naszych myśli, zapisanych w blogach,  

a swoim twórcom, wręcz medal Wiktorii. 

                   Krzysztof Roszczyk


15:56, krzysztof70-36 , wiersze
Link Komentarze (11) »
czwartek, 10 kwietnia 2014
 MOJE IMIĘ TO WROCŁAW
 Moje imię, to Wrocław,
bo tak na mnie wołają,
jestem piękny, uroki swe mam.
Ci, co pragną mnie poznać,
do mnie wciąż przyjeżdżają,
ja otwieram podwoje swych bram.
 
Są widoki, rozrywki,
i budowle wyniosłe,
ratusz, Odra i mosty stylowe,
społeczeństwo wspaniałe,
z wielu kultur wyrosłe,
o spojrzeniach niosących odnowę.
 
Mam historię i przyszłość,
lubię przyjmować gości,
więc zapraszam wszystkich do siebie.
Jeśli do mnie wpadniecie,
swoje wdzięki ukażę,
jakiś wątek się dla was odgrzebie.
 
Jeśli ktoś mnie odwiedzi,
i przypadnę do gustu,
tak, że chciałby u mnie żartować,
może wiersz mi napisać,
lub piosenkę zaśpiewać,
w moje domki, mnie może całować.
 
Jeśli ktoś mnie pokocha,
niechaj do mnie powraca,
lub na stałe namiętnie przytuli.
piękny klimat wokoło,
ten od aury i ludzki,
ci, co ze mną, już dawno poczuli.  
    Krzysztof Roszczyk

10:49, krzysztof70-36 , wiersze
Link Komentarze (13) »
środa, 26 marca 2014
CZŁOWIEK TO:
Z czego najczęściej człowiek się składa?
Niezaprzeczalnie, z ciała i kości,
ale też miewa: wygląd, odwagę,
chęci, potrzeby, i pakiet złości.
 
Jeśli to wszystko ubrać potrafi,
wstążką zawiązać, udekorować,
na swoim szlaku wydeptać ścieżkę,
wtedy ma szansę, by funkcjonować.
 
Ale nie zawsze wszystko wychodzi,
czegoś za dużo, albo za mało,
zgubił się uśmiech, zęby zgrzytnęły,
kilka piorunów umiar zerwało.
 
Kiedy zawadza, w łeb ktoś go walnie,
w myśl źle pojętej, mętnej zasady,
wówczas zazwyczaj, dwa wyjścia miewa:
oddać z nawiązką, lub pójść w układy.
      Krzysztof Roszczyk
16:40, krzysztof70-36 , wiersze
Link Komentarze (26) »
środa, 12 marca 2014
JESZCZE JESTEM
Dotknąłem siebie, żeby sprawdzić,
czy jeszcze jestem, i stwierdziłem,
że wszystko jest na swoim miejscu,
tylko część myśli pogubiłem.
 
Ale ja myśli bardzo cenię,
zebrałem grubsze, rozrzucone,
szczególnie te, co prą do przodu,
nawet jak trochę zakręcone.
 
Chciałbym wraz z nimi iść na wzgórza,
do czasów jeszcze nie odkrytych,
ale ciekawych, sprawiedliwych,
bez łez i cierpień, zdrowych, sytych.
 
Czy dotrę do nich, tego nie wiem,
realia trudne, wszystko chwieje,
ale by dotrzeć, muszę skupić,
pęd moich myśli i nadzieję.
 
Na razie: szare, krótkie myśli,
które pełzają w mym widoku,
wpisuję w mały, cichy, wierszyk,
czekając Przebudzenia Zmroku.
       Krzysztof Roszczyk

22:27, krzysztof70-36 , wiersze
Link Komentarze (36) »
niedziela, 02 marca 2014
ZMROK
Zmrok przywędrował, na zmierzchu skinienie,
wtulił się do wnętrz, zarezerwowanych,
popatrzył oknem na purpurę nieba,
i rój gwiazd pięknych, w przestrzeni rozsianych.
 
Z jego nadejściem, ciszej się zrobiło,
zostały tylko: pomruki, westchnienia,
oczekiwania, na to, co być może,
radości chwili, wyznania, spełnienia.
 
Myśli, w przyjaznym otoczeniu zmroku,
powędrowały, na miłe rubieże,
wiedziały że są, pod pełną ochroną,
bo zmrok ze zmierzchem, dokładnie ich strzeże.
 
Zmrok zadomowił się, w czasie, przestrzeni,
z upodobaniem, po dniu każdym wraca,
jego obecność, to potrzeba życia,
no a dla niego, to zwyczajna praca.
 
Lubię, kiedy zmrok, raczy mnie odwiedzać,
i oczekuję Przebudzenia Zmroku,
czasem się zdarzy, że mój wiersz przeczyta,
i ta wizyta nabiera uroku.
      Krzysztof Roszczyk
17:34, krzysztof70-36 , wiersze
Link Komentarze (31) »
wtorek, 11 lutego 2014
PODRÓŻOWANIE
Przez wieki, ludzi, woził koń,
potem wagony, ciuchcia pchała,
koni już mało, trudny wjazd,
ciuchcia w lamusie zamieszkała,
 
Lecz człowiek ciągle jeździć chce,
szybciej, wygodniej, dalej,
bo coś go kręci, mówi mu,
pojedź i popatrz, i poszalej.
 
Stąd rodzą się zabiegi na:
podróże wielkie i wspaniałe,
do miejsc, gdzie wszystko nowe jest,
albo już mocno zestarzałe.
 
Wszystko przyspiesza i w dal gna,
siecią autostrad i po torach,
ceni się coraz więcej czas,
w biznesie, sztuce i amorach,
 
Pociągi, auta, samoloty,
szybsze, sprawniejsze i wygodne,
ścigają się o prym pierwszeństwa,
chcą być swych właścicieli godne.
 
Więc korzystajmy z pięknych chwil,
tych przeznaczonych na podróże,
bo w nich są trwałe: widok, woń,
które nie więdną, tak jak róże
 
Lecz czy potrzebny wyścig nam,
i bezustanne przyspieszanie,
umiarkowanie, sztuką jest,
i niechaj będzie nam wyzwaniem.
 
Na spowolnienie znajdźmy czas,
oraz przyjazne otoczenie,
by hałaśliwy warkot aut,
zmienił się czasem, w konia rżenie.
   Krzysztof Roszczyk
19:09, krzysztof70-36 , wiersze
Link Komentarze (24) »
 
1 , 2 , 3 , 4 , 5 ... 46